Het grootste geschenk dat je iemand kunt geven, is oprechte aandacht.

Mensen hebben mensen nodig. We hebben elkaar nodig, zowel op het lichamelijke als het geestelijke vlak. Al heel jong leren we echter ook dat onze medemens ons kwaad kan doen en niemand groeit op zonder ervaringen van teleurstelling, frustratie en pijn. Bij sommige mensen leidt dat er toe dat het vertrouwen in de ander zo beschadigd is, dat ze niet goed meer in staat zijn om hun hart voor de ander te openen.  Wil je echter werkelijk in contact met de ander gaan, dan vraagt dat om een stuk bereidheid om jezelf in alle kwetsbaarheid te laten zien. Als je de moed hebt om dat te doen, zul je ontdekken wat een rijkdom je ervaart als twee mensen elkaar ‘werkelijk’ ontmoeten.

Onlangs bezocht ik een ViZi netwerkbijeenkomst van ondernemende vrouwen. Het was de eerste keer dat ik werkelijk deelgenoot uitmaakte van deze groep. Met een blij gevoel en een flinke dosis nieuwsgierigheid reed ik naar de betreffende bestemming waar een Masterclass over het managen van financiën zou plaatsvinden. Ik stapte het grote gebouw binnen en werd vriendelijk verwelkomt. Mijn jas werd aangenomen en ik kreeg een kopje koffie aangeboden. Hoe heerlijk is het om op die manier ergens welkom te zijn!

ALLES GOED?

Ik voegde mij bij de vrouwen die rondom diverse tafels stonden en schudde hen de hand om mij voor te stellen. Altijd weer een uitdaging voor mij om alle namen te onthouden. Wat zou een batch dan een uitkomst bieden! Met mijn koffie in de hand, luisterde ik naar de diversiteit wat de vrouwen aan elkaar vertelden. De manier waarmee deze vrouwen elkaar begroetten varieerde enorm. Het liep uiteen van een hand geven tot een uitbundige omhelzing waar woorden werden geroepen als: Heeee schoonheid….heeee lieverd. En om mij heen hoorde ik regelmatig de woorden: ALLES GOED?

Jij kent die vraag ongetwijfeld en wellicht pas je hem zelf ook vaak toe uit een stuk gewoonte of beleefdheid. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik ‘iets heb’ met die vraag. Ik heb regelmatig over dit issue nagedacht en gemerkt dat als er gevraagd wordt of alles goed met je gaat, de vragensteller ook graag GOED wil horen. Het heeft dus voor mij vaak niets met werkelijk contact te maken. Herken je dat?

Ervaring van 16 jaar terug

Ik weet nog goed dat ik na mijn scheiding bij fitness op een crosstrainer stond. Ik had me daar als het ware naartoe gesleept, maar voelde me vreselijk ellendig en verdrietig. Het sporten was voor mij echter een manier om dit gevoel om te zetten in positieve energie. Een van de trainers kwam naast mij staan en wilde een praatje beginnen. Ik hoef je niet te vragen, vermoed ik zo, welke vraag hij me stelde. Precies….ALLES GOED?  Ik weet nog goed dat ik hem aankeek en zei: “Nee, het is k*t.”
Ik heb nog nooit zo snel iemand weg zien lopen. Nu na 16 jaar moet ik erom lachen, maar op dat moment voelde ik me heel ellendig.

Onlangs hoorde ik iemand reageren op een hele originele manier. Er werd wederom gevraagd: ALLES GOED? en de ander antwoordde nuchter: “Nee, ik heb alleen vraag 9 fout.” Ik was, net als de ander, even in verwarring, maar al gauw gierde ik het uit. Voornamelijk ook om de verwarring in de ogen van die persoon te zien. In de NLP noemen we dit herkaderen. De zin werd in een hele andere context gezet en daardoor kreeg het meteen een hele andere betekenis. Zeker de moeite waard om eens toe te passen.

Kwetsbaarheid vereist moed

Net voordat we de masterclass zouden beginnen, hoorde ik achter mij wederom de vraag gesteld worden…ALLES GOED? Ik keek achterom en zag een vrouw die er vermoeid uitzag. Zij antwoordde niet steevast met JA, maar zocht naar woorden om haar gevoel te omschrijven. Ik draaide me om en onze ogen ontmoetten elkaar. Weet niet of jij wel eens zo’n ervaring hebt gehad, maar het is een prachtige ervaring om elkaar op zo’n moment werkelijk in de ogen te ontmoeten. Ze vertelde een stukje van haar huidige situatie en ik kon voelen dat deze vrouw een hoop te verduren had momenteel. De masterclass begon en we moesten het gesprek stoppen.

De kracht van het benoemen

Na de bijeenkomst ontmoette ik de vrouw, die achter me had gezeten, opnieuw bij de garderobe. Ik ging naar haar toe en zei: “Ik wens je veel sterkte en mooi dat je jezelf serieus neemt en ook je omgeving laat weten dat het momenteel zwaar voor je is.” De tranen sprongen in haar ogen. “Dank je wel”, zei ze oprecht. Vanuit een stuk volwassenheid vertelde ze me kort wat haar was overkomen. Dat maakte de vraag ALLES GOED helemaal tot een krankzinnige vraag, realiseerde ik mij. Gezamenlijk liepen we naar buiten en ontstond er een stuk ontspanning. Met een lach en een relativerende conclusie van de ochtend die we hadden ervaren namen we afscheid. Het was een mooie ontmoeting van twee mensen die werkelijk in contact waren geweest. Ik ervaar zulke momenten als een kadootje.

Alleen het eigene dragen maakt sterk

Veel mensen gaan dit soort situaties uit de weg, omdat ze niet weten hoe ze om moeten gaan met de emoties. Ze worden dikwijls getriggerd door hun eigen, soms onverwerkte, emoties of hebben het gevoel dat ze een redder moeten zijn voor de ander. Dit is echt een misvatting. Ik ben ervan overtuigd dat een ander uitstekend in staat is zijn probleem zelf te dragen. En zo niet, dan zal het leven hem leren hoe je het moet dragen.
Echter, een vriendelijk woord en oprechte aandacht doet heel veel en zorgt ervoor dat de persoon een stuk erkenning kan ervaren van zijn medemens. Veel mensen die in moeilijkheden zitten, ervaren een enorm stuk eenzaamheid en voelen zich onbegrepen.

Door ervaringen vanuit het verleden, waarin er niet echt geluisterd werd of er niemand voor hen was, hebben ze genoegen genomen om hun emoties maar binnen te houden. Sommigen lopen daardoor als een lopende tijdbom rond. Ze reageren dikwijls fel op situaties en hebben regelmatig conflicten. Ik hoef je niet te vertellen hoe schadelijk zoiets is voor je gezondheid.

Dus zou het niet mooi zijn als we als mens meer in contact kunnen zijn met onszelf en onze omgeving en daarvanuit de oprechte verbinding met de ander aan kunnen gaan? Alleen al het luisteren naar de ander, geeft zoveel heling en als het je dan ook nog lukt om een goede vraag te stellen in plaats van meteen met advies te komen, help je de ander in zijn helingsproces. Ga dus niet de redder zijn, maar geef de ander de mogelijkheid om zijn pijn, verdriet, boosheid of wat dan ook te ervaren. Een vriendelijk woord kan echt het verschil maken.
Mocht je na het lezen van dit blog, vragen of reacties hebben, dan hoor ik dat graag. Stuur een email naar joke@jomare.nl